شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: این بیت از شعر بیانگر این است که اگر انسان، عشق و احساسات عمیق نداشته باشد، مانند چوب خشک و بیجون است و اگر به عشق وارد شود، مانند شمع میسوزد و جان میدهد. در نهایت، عشق و درد آن اجتنابناپذیر است و باید با آن روبهرو شد.
گر عیاری خشک و ترت سوختنی استور طیاری بال و پرت سوختنی است
هوش مصنوعی: اگر بخواهید که عیار (شخص با فضیلت) خشک باشد و در دلش آتشکدهای وجود نداشته باشد، و یا اگر پرندهای که بال و پر دارد، تنها در ظاهر باشد و روحش آتشین نباشد، در این صورت هر دو دچار سوختن خواهند شد.
سر در ره عشق باز زیرا که چو شمعتا خواهد بود یک سرت سوختنی است
هوش مصنوعی: اگر در مسیر عشق قدم بگذاری، مثل شمعی میمانی که با هر لحظه سوزانده میشود، پس باید آمادهی سوختن و فداکاری باشی.