شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: شعر به توصیف حالتی از شمع می‌پردازد که از سوز خود می‌گرید. این تصویر نشان‌دهنده غم و اندوه است. شاعر به بیان عشق می‌پردازد و می‌گوید که انسان باید مانند شمع مرده زندگی کند. او همچنین به اهمیت نور و روشنی در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که باید در دیگران به دنبال روشنایی بود.
شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریستاین خنده به سر بریدنش باری چیست
هوش مصنوعی: شمعی که از شدت سوختن خودش اشک میریزد، چه دلیلی دارد که بخندد به سر بریدنش.
در عشق چو شمعِ مرده میباید زیستپس در همه کس چو شمع روشن نگریست
هوش مصنوعی: در عشق، باید مانند شمعی که خاموش شده زندگی کرد، اما در نگاه به دیگران باید همچون شمعی روشن باشیم.