شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به حسرت و درد ناشی از عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که شمع (نماد عشق) باید برود، زیرا سوختن او به حد تحمل شاعر رسیده است. سوز و درد شمع برای او قابل قبول نیست و او بیشتر به حال خود می‌نالد تا به حال شمع. در نهایت، او می‌گوید که سوز شمع به او ربطی ندارد و بیشتر به حال خود اهمیت می‌دهد.
ای شمع! برو که سوختن حدّ من استمقبول نیی که سوز تو ردّ من است
هوش مصنوعی: ای شمع! برو دیگر، زیرا سوختن من به اندازهای است که برای تو جالب نیست و سوختن تو نیز برای من قابل پذیرش نیست.
تو میسوزی به درد و من مینالمپس سوز نه برقدّ تو بر قدّ من است
هوش مصنوعی: تو در آتش درد میسوزی و من غمگین و نالان هستم؛ بنابراین، به جای اینکه بر تو حسرت بخورم، بهتر است غم من را در نظر بگیری.