شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها از درد و اندوه عمیق خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که آتش دلش و دلتنگی‌اش به جان و زبانش آسیب می‌زند و این درد نه تنها خاص او بلکه شامل کل جهان است. او به شمع اشاره می‌کند که حتی اگر سوزانده شود، اهمیت چندانی ندارد، زیرا درد واقعی او از سوختن جانش ناشی می‌شود. در واقع، او در احساساتش غرق شده و رنجش فراتر از جسمش است.
از آه دلم کام و زبان میسوزدچه کام و زبان همه جهان میسوزد
هوش مصنوعی: از درد دل من، همه چیز میسوزد؛ نه تنها زبانی که من دارم، بلکه تمام جهان هم تحت تأثیر این درد قرار گرفته است.
ای شمع! اگر بسوزدت تن سهل استزیرا که مرا جملهٔ جان میسوزد
هوش مصنوعی: ای شمع! اگر تو بسوزی، صدمهای نیست، چون من از درون به شدت میسوزم و دلم درد میکشد.