شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شمع اشاره می‌کند و از احساس شدید عشق و آتش درون خود سخن می‌گوید. او از شمع می‌پرسد آیا فکر می‌کند که آتش عشقش از زبانش به دل و جانش منتقل شده است؟ او به شدت احساسی را که هر لحظه در دلش شعله‌ور می‌شود توصیف می‌کند و از خود می‌پرسد این چه کلامی است که از زبانش بیرون آمده است.
ای شمع! مگر چنان گمانْت افتادستکاتش ز زبان در دل و جانْت افتادست
هوش مصنوعی: ای شمع! آیا چنین فکر کردی که آتش از زبان تو به دل و جانت نفوذ کرده است؟
هر دم گویی در دلم آتش افتاداین چه سخنی است کز زبانْت افتادست
هوش مصنوعی: هر لحظه به گونهای احساس میکنم که در دلم آتش شعله‌ور شده است؛ این چه حرفی است که از زبان تو به بیرون آمده؟