شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از زیبایی معشوق صحبت میکند که عقل را به وحشت میاندازد و مانند ماهی که در عشق گم میشود، به شدت به او وابسته است. شاعر از دوری معشوق به اندازهی شمعی میسوزد که بدون او، فقط درد و سوزش را حس میکند.
روی تو که عقل ازو خجل میآیدماهی است که بس مهر گسل میآید
هوش مصنوعی: زیبایی و جذابیت تو به حدی است که عقل را شرمنده میکند، مانند ماهی که همواره عشق و محبت را از دلها بیرون میآورد.
دور از رویت چو شمع ازان میسوزمکز شمعِ رخت سوز به دل میآید
هوش مصنوعی: دور از چهرهات مثل شمع میسوزم، زیرا حرارتی که از زیبایی تو به دل میرسد، مرا به آتش میکشد.