شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که مانند شمعی که در حال سوختن است، هیچ‌گاه در مورد خود سخن نمی‌گوید و تا زمانی که در دام عشق تو نیفتاده باشد، سکوت می‌کند. همچنین، حتی اگر بخواهد از عشق تو توبه کند، تا زمانی که نتواند به زیبایی و رازهای عشق تو دست نزن، از جای خود برنخواهد خواست.
چون شمع ز سوختن دمی دم نزنمتا دست در آن کمند پُر خم نزنم
هوش مصنوعی: وقتی که شمع در حال سوختن است، هیچ چیزی نمیگویم و تا زمانی که در دام آن گرفتار نشوم، ساکت میمانم.
ور توبه کنم ز عشقِ تو ننشینمتا همچو سر زلفِ تو برهم نزنم
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از عشق تو دست بکشم، تا زمانی که نتوانم مانند تارهای مویت آرام و بیخیال نشینم، نمینشینم.