شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رابطه نزدیک و عمیق خود با محبوبش صحبت می‌کند. او خود را به خون تشبیه می‌کند که در گردن معشوق جاری است و نشان‌دهنده وابستگی و عشق عمیق اوست. همچنین، به پروانه‌ای اشاره می‌کند که به پای شمع افتاده و این استعاره نشان‌دهنده فداکاری و تلاش عاشق برای رسیدن به محبوب است. در نهایت، این اشعار حس عاطفی و قربانی‌کردن را به تصویر می‌کشد.
دی میگفتم دستِ من و دامنِ اوچون خونِ من او بریخت در گردنِ او
هوش مصنوعی: در دیروز میگفتم که چطور دست من و دامن او به هم آمیخته شده است، همانطور که خون من در رگهای او جاری شده است.
پروانه به پای شمع از آن افتادستتا شمع به اشکِ خود بشوید تنِ او
هوش مصنوعی: پروانه به خاطر شمع از پا افتاده است تا شمع با اشک خود، وجود او را نوازش کند.