شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید که دل شاد و بدون غم نمی‌توان پیدا کرد و جانش را برای یافتن آن آرامش نمی‌تواند به سوز و حرارت بیندازد. حتی اگر مثل شمع هزار شب را خاموش کنند، بدون آنکه عشق و وجود معشوق باشد، نمی‌تواند شب‌ها را به روز تبدیل کند. به عبارت دیگر، معشوق و عشق او اساس زندگی و روشنایی اوست.
دل بی غم دلفروز نتوان آوردجان در طلبش به سوز نتوان آورد
هوش مصنوعی: دل شاد و بدون غم را نمی‌توان بهدست آورد و عشق را نمی‌توان با عاطفه و سوزش در دل جستجو کرد.
گرچون شمعم هزار شب بنشانندبی سوز تو شب به روز نتوان آورد
هوش مصنوعی: اگرچه من مانند شمعی هستم که میتوانم هزار شب را روشن کنم، اما بدون وجود تو، هیچ شبی به روشنی روز تبدیل نخواهد شد.