تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۹

شمع آمد و گفت: چند باشم سرکشبر پای بمانده به که تا سوزم خوش
چون هر نفس از کشتن خویش اندیشمبیرون شود از پای به فرقم آتش