باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

شمارهٔ ۱

شمع آمد و گفت: هر دم آتش بیش است

شمارهٔ ۲

شمع آمد و گفت: موسی جمع منم

شمارهٔ ۳

شمع آمد و گفت: جان فشان آمدهام

شمارهٔ ۴

شمع آمد و گفت: جانِ من میسوزد

شمارهٔ ۵

شمع آمد و گفت: این چه عذاب است مرا

شمارهٔ ۶

شمع آمد و گفت: تا تنم زنده بود

شمارهٔ ۷

شمع آمد و گفت: آمده جانم به لب است

شمارهٔ ۸

شمع آمد و گفت: از تنِ سرکشِ خویش

شمارهٔ ۹

شمع آمد و گفت: من به صد جان نرهم

شمارهٔ ۱۰

شمع آمد و گفت: شخصم آغشته که بود

شمارهٔ ۱۱

شمع آمد وگفت: در دلم خون افتاد

شمارهٔ ۱۲

شمع آمد و گفت: عزّت من بنگر:

شمارهٔ ۱۳

شمع آمد و گفت: در دلم خونم سوخت

شمارهٔ ۱۴

شمع آمد و گفت: هر زمان چون قلمم

شمارهٔ ۱۵

شمع آمد و گفت:‌چند سرگشته شوم

شمارهٔ ۱۶

شمع آمد و گفت: با چنین کار درشت

شمارهٔ ۱۷

شمع آمد و گفت: چون منم دشمنِ من

شمارهٔ ۱۸

شمع آمد و گفتا: منِ مجنون باری

شمارهٔ ۱۹

شمع آمد و گفت: چند باشم سرکش

شمارهٔ ۲۰

شمع آتش را گفت که طبعی که تر است

شمارهٔ ۲۱

شمع آمد و گفت: نیست اینجا جایم

شمارهٔ ۲۲

شمع آمد و گفت: من نیم قلب مجاز

شمارهٔ ۲۳

شمع آمد وگفت: جاودان افتادن

شمارهٔ ۲۴

شمع آمد و گفت: بر تن خویشتنم

شمارهٔ ۲۵

شمع آمد و گفت: من نیم عهد شکن

شمارهٔ ۲۶

شمع آمد و گفت: هر دمم میسوزند

شمارهٔ ۲۷

شمع آمد و گفت: نی غمم میبرسد

شمارهٔ ۲۸

شمع آمد و گفت: جانم آتشخانه است

شمارهٔ ۲۹

شمع آمد و گفت: جان نگر بر لبِ من

شمارهٔ ۳۰

شمع آمد و گفت: می بر افروزندم

شمارهٔ ۳۱

شمع آمد و گفت:‌چون مرا نیست قرار

شمارهٔ ۳۲

شمع آمد و گفت: چند از افروختنم

شمارهٔ ۳۳

شمع آمد و گفت: از چه دل خوش دارم

شمارهٔ ۳۴

شمع آمد و در آتش سرکش پیوست

شمارهٔ ۳۵

شمع آمد و گفت: ماندهام بی سر و پای

شمارهٔ ۳۶

شمع آمد زار زار و میگفت به راز

شمارهٔ ۳۷

شمع آمد و گفت: کیست گمراه چو من

شمارهٔ ۳۸

شمع آمد و گفت: آتش و گازست عظیم

شمارهٔ ۳۹

شمع آمد و گفت: مانده در سوز و گداز

شمارهٔ ۴۰

شمع آمد و گفت: ماندهام بی سر و پا

شمارهٔ ۴۱

شمع آمد و گفت: کشتهام هر سحری

شمارهٔ ۴۲

شمع آمد و گفت: این کرا تاب بود

شمارهٔ ۴۳

شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده است

شمارهٔ ۴۴

شمع آمد و گفت: بیسرم باید مُرد

شمارهٔ ۴۵

شمع آمد و گفت: اگر میسر گردد

شمارهٔ ۴۶

شمع آمد و گفت: زود بیرون رفتم

شمارهٔ ۴۷

شمع آمد و گفت: جان غم کش دارم

شمارهٔ ۴۸

شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم

شمارهٔ ۴۹

شمع آمد و گفت: رختِ رفتن بستم

شمارهٔ ۵۰

شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم

شمارهٔ ۵۱

شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا

شمارهٔ ۵۲

شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست

شمارهٔ ۵۳

شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست

شمارهٔ ۵۴

شمع آمد وگفت: آمدهام شب پیمای

شمارهٔ ۵۵

شمع آمد و گفت: سوزِ من گر دانی

شمارهٔ ۵۶

شمع آمد و گفت: یارِ من خواهد بود

شمارهٔ ۵۷

شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب

شمارهٔ ۵۸

شمع‌ آمد و گفت: میروم حیران من

شمارهٔ ۵۹

شمع آمد و گفت: حالتی خوش دیدم

شمارهٔ ۶۰

شمع آمد و گفت: اگر تنم غم کش خاست

شمارهٔ ۶۱

شمع آمد و گفت: این تن لاغر همه سوخت

شمارهٔ ۶۲

شمع آمد و گفت: جان من پُردرد است

شمارهٔ ۶۳

شمع آمد و گفت: آنِ عشقم همه شب

شمارهٔ ۶۴

شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش

شمارهٔ ۶۵

شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست

شمارهٔ ۶۶

شمع آمد و گفت: دامنی تر داری

شمارهٔ ۶۷

شمع آمد و گفت: آمده‌ام  رنگ آمیز

شمارهٔ ۶۸

شمع آمد و گفت: زاتش افسر دارم

شمارهٔ ۶۹

شمع آمد و گفت: انجمنم باید ساخت

شمارهٔ ۷۰

شمع آمد و گفت: پا و سر باید سوخت

شمارهٔ ۷۱

شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم

شمارهٔ ۷۲

شمع آمد و گفت: بنده میباید بود

شمارهٔ ۷۳

شمع آمد و گفت: کار باید کرد

شمارهٔ ۷۴

شمع آمد و گفت: تا مرا یافته‌اند

شمارهٔ ۷۵

شمع آمد و گفت: اگر خطا سوختمی

شمارهٔ ۷۶

شمع‌ آمد و گفت: بر نمیباید خاست

شمارهٔ ۷۷

شمع آمد و گفت: گر بما زد پر باز

شمارهٔ ۷۸

شمع آمد و گفت: در بلا باید سوخت

شمارهٔ ۷۹

شمع آمد و گفت: سوز پروانه جداست

شمارهٔ ۸۰

شمع آمد و گفت: کشته بنشینم نیز

شمارهٔ ۸۱

شمع آمد و گفت: زخم خوردم بر سر

شمارهٔ ۸۲

شمع آمد و گفت: کشتهٔ هر روزم

شمارهٔ ۸۳

شمع آمد و گفت: دولتم دوری بود

شمارهٔ ۸۴

شمع آمد و گفت: چون گرفتم کم خویش

شمارهٔ ۸۵

شمع آمد و گفت: دوربین باید بود

شمارهٔ ۸۶

شمع آمد و گفت: دائماً در سفرم

شمارهٔ ۸۷

شمع آمد و گفت: اگر شماری دارم

شمارهٔ ۸۸

شمع آمد و گفت: اگر بمی باید رفت

شمارهٔ ۸۹

شمع آمد و گفت: کار در کار افتاد

شمارهٔ ۹۰

شمع آمد و گفت: عمر خوش خوش بگذشت

شمارهٔ ۹۱

شمع آمد و گفت: جمع اگر بنشینند

شمارهٔ ۹۲

شمع آمد وگفت: چون درآمد آتش

شمارهٔ ۹۳

شمع آمد و گفت: خیز و جانبازی بین

شمارهٔ ۹۴

شمع آمد و گفت: کشتهٔ ایامم

شمارهٔ ۹۵

شمع آمد وگفت: سوز جان خواهم داشت

شمارهٔ ۹۶

شمع آمد و گفت: گه دلم مُرده شود

شمارهٔ ۹۷

شمع آمد و گفت: جور عالم برسد

شمارهٔ ۹۸

شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست

شمارهٔ ۹۹

شمع آمد و گفت: ماندهام بیخور و خَفْت

شمارهٔ ۱۰۰

شمع آمد و گفت: سخت کوشم امشب

شمارهٔ ۱۰۱

شمع آمد وگفت: جان من میببرند