شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: این ابیات از شاعر به بیان احساسات عمیق او می‌پردازد. شمع، نمادی از عشق و احساسات سرشار، در می‌یابد که آرامش ندارد و در حال سوختن است. او مانند حلاج، که به خاطر عشق خود در دار آویخته شده، از درد و رنج عشق خود سخن می‌گوید و این وضعیت را توصیف می‌کند که آویخته و سوخته است و در عذاب به سر می‌برد.
شمع آمد و گفت:چون مرا نیست قراراز پنبه نفس زنم چو حلاج از دار
هوش مصنوعی: شمع به ما گفت: چون من آرامش ندارم، به مانند حلاج که از دار به دار آویخته شده، از پنبه میسوزم و جانم را بیرون میریزم.
در واقعهٔ خویش چو حلاجم منآویخته و سوخته و کشتهٔ زار
هوش مصنوعی: در ماجرای خودم مانند حلاج آویزان و سوخته و در حال جان دادن هستم.