تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۷

شمع آمد و گفت: چون منم دشمنِ منکوکس که به گازی ببُرد گردنِ من
گر بُکْشَنْدم تنم بماند زندهور زنده بمانم بنماند تنِ من