شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات غم‌انگیز و ناامیدی شاعری می‌پردازد که در روزگار سختی به سر می‌برد. او به شمعی تشبیه می‌شود که از دشواری‌های زندگی آسیب‌دیده، اما هنوز طعم شیرین زندگی را در کام خود حفظ کرده است. این تضاد بین درد و زیبایی نشان‌دهنده قدرت امید و عشق در دل انسان است.
شمع آمد و گفت: کشتهٔ ایاممسرگشتهٔ روزگارِ نافرجامم
هوش مصنوعی: شمع گفت: من بر اثر روزگار و حوادث زمانه، دچار سردرگمی و گیجی شدهام و به سرنوشت خود باختهام.
با آن که بریدهاند صد بار سرمشیرینی انگبین نرفت از کامم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه بارها و بارها دچار مشکلات و سختیها شدهام، اما همچنان طعم شیرین زندگی و لذتهای آن از دلم نرفته است.