شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شعری به گفتگو بین شمع و عزت اشاره دارد. شمع به عزت میگوید که به طشت زرینی که شمعدان زیر آن قرار دارد نگاه کند. سپس اشاره میکند که آتش او مانند گوهر شبچراغی درخشنده است، و به نوعی به زیبایی و ارزش خود اشاره میکند. در نهایت، از سقوط یک گوهر از آن طشت سخن میرود، که نمادی از ارزشمندی و زیبایی آن است.
شمع آمد و گفت: عزّت من بنگر:در زیر نهاده شمعدان طشتی زر
هوش مصنوعی: شمع با ناز و غرور گفت: به ارزش و مقام من نگاه کن که زیر شمعدان، ظرفی از طلا قرار دارد.
چون گوهر شبچراغم آمد آتشافتاد ازان طشت چو گوهر با سر
هوش مصنوعی: چون مانند یک گوهر درخشان، روشنایی شب را به همراه دارم، آتش از ظرفی که گوهر در آن است میافتد و میدرخشد.