تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۲

پروانه به شمع گفت: چندی سوزمشمعش گفتا: سوختنت آموزم
تو پر سوزی به یکدم و من همه شبمیسوزم و میگریم و میافروزم