شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و کمال انسانی اشاره می‌کند و گویی می‌ستاید که چگونه بعضی افراد از بیان احساسات و افکار خود ناتوانند. او به طور خاص یادآور می‌شود که سخن گفتن درباره این کمالات برایشان حرام است، زیرا این سخن، جادویی و بی‌نهایت زیباست.
ای دل به سخن مثل محال است تُراسبحان اللّه! این چه کمال است تُرا
هوش مصنوعی: ای دل، سخن گفتن درباره تو دشوار است! تو چه مقام و عظمت بینظیری داری!
چون بر تو حرام است سخن گفتن ازانکاین نیست سخن سِحرِ حلال است تُرا
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که صحبت کردن دربارهی تو ممنوع است، زیرا این نوع سخن گفتن تأثیری جادویی و خاص دارد که به تو مربوط می‌شود.