تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۷

عطار به درد از جهان بیرون شددر خاک فتاد و با دلی پُر خون شد
زان پس که چنان بود چنین اکنون شدگویای جهان بدین خموشی چون شد