شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این اشعار به احساساتی عمیق و فلسفی اشاره دارند. شاعر با بیان اینکه زمان مرگ نزدیک است و به تریاک تشبیه خود را می‌کند، به جستجوی عالم پاک و معنوی اشاره دارد. او از نبود خود و پاکان جهان سخن می‌گوید و در نهایت پیامش این است که در پایان، بر خاک می‌نشیند و بر سر خاک خود می‌نوازد. این شعر نشان‌دهنده زندگی، مرگ و جستجوی معنای عمیق‌تر در این جهانی است.
با زهر اجل چو نیست تریاکم رویکردند به سوی عالم پاکم روی
هوش مصنوعی: زمانی که مرگ به مانند زهر به سراغم میآید، من مثل تریاکی که از وجودم رفته باشد، به سوی دنیای پاک و نیک میروم.
ای بس که نباشم من و پاکان جهانبر خاک نهند بر سر خاکم روی
هوش مصنوعی: من و پاکان عالم بسیار خواهیم بود که بر سر خاک من خواهند گذاشت.