شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان دردها و غم‌هایش می‌پردازد که در دل خاک پنهان شده‌اند. او اشاره می‌کند که در جهان، مشکلات و غم‌های زیادی وجود دارد و افراد بسیاری به خاک می‌آیند و می‌گویند که این غم‌ها بخشی از زندگی او هستند. شاعر به نوعی حسرت و غم ناشی از وجود این دردها را به تصویر می‌کشد.
ماییم به صد هزار غم رفته به خاکپیدا شده در جهان و بنهفته به خاک
هوش مصنوعی: ما با وجود صدها غم و اندوه، در این دنیا آشکار شدهایم و همچنان به زندگی ادامه میدهیم، حتی اگر در زیر خاک دفن شده باشیم.
ای بس که به خاک من مسکین آیندگویند که این تویی چنین خفته به خاک
هوش مصنوعی: بسیاری از افراد به سراغ من می‌آیند و می‌گویند: آیا این تو هستی که اینگونه در خاک خوابیدهای؟