بخش ۸۲ - در نگاه کردن درویش در کواکب و پاسخ دادن ایشان در اسرار نهانی و طلب کردن مقصود فرماید
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از حالت درویشی و تماشای زیبایی‌های الهی صحبت می‌کند. او در دل شب به ستاره‌ها نگاه کرده و از نور آن‌ها شگفت‌زده می‌شود. شاعر از خواب مادی و غفلت مردم ابراز نگرانی می‌کند و خواهان بیداری و آگاهی آنان است.
او به جمال الهی اشاره می‌کند که همچون باغی از گل‌هاست و وجود الهی را به نور و روشنی تشبیه می‌کند. شاعر در حالی که به عشق و شوق الهی مشغول است، خود را در حال حیرت و شگفتی می‌بیند. او می‌گوید که وجود خداوند همچون نوری است که در تمامی ذرات عالم پخش شده و او را به یاد و وصال محبوب الهی می‌رساند.
شاعر در پایان از خداوند درخواست می‌کند که در این شب خاص، او را از قید و بندهای مادی رها کند و به وصال الهی برساند. این اشعار نشان‌دهنده عشق عمیق شاعر به خداوند و طلب رهایی از محدودیت‌های دنیایی است.
مگر میکرد درویشی نگاهیدر این دریای پر دُرّ الهی
هوش مصنوعی: آیا امکان ندارد که یک درویش نگاهی به این دریای پر از گوهر و زیبایی الهی بیندازد؟
کواکب دید جمله در شب افروزکه شب از نور ایشان بود چون روز
هوش مصنوعی: ستاره‌ها در شب به قدری روشن بودند که شب به خاطر نور آن‌ها مانند روز میدرخشید.
تو گفتی اختران استادهاندیزبان با خاکیان بگشاده چندی
هوش مصنوعی: تو گفتی که ستارگان در آسمان ایستادهاند و با انسانها در زمین صحبت میکنند.
که هان ای عاقلان هشیار باشیددر این درگاه شب بیدار باشید
هوش مصنوعی: ای اهل خرد و اندیشه، هوشیار و بیدار باشید در این زمان و مکان.
چرا چندین سر اندر خواب داریدکه تا روز قیامت خواب دارید
هوش مصنوعی: چرا چندین نفر در خواب غفلت هستند و تا روز قیامت بیدار نخواهند شد؟
دل دوریش بیدل در نظارهز چشمش درفشان شد بر ستاره
هوش مصنوعی: دل بیقرار دوری او، هنگام تماشا از چشمش مانند نوری درخشان به سمت ستاره‌ها پرتوافکن می‌شود.
خوشش آمد سپهر کوژ رفتارزبان بگشاد چون بلبل بگفتار
هوش مصنوعی: ستاره‌ها و آسمان با رفتار عجیب و غریبشان او را خوشحال کردند و او به مانند بلبل، زبان به سخن گشود و سخنانی شیرین و دلنشین گفت.
که یارب بام زندانت چنین استکه گوئی چون نگارستان چین است
هوش مصنوعی: ای کاش، بام زندان تو به قدری زیباست که گویی مانند یک نگارستان در سرزمین چین میباشد.
ندانم غیر زندانت چسانستکه زندان تو باری بوستانست
هوش مصنوعی: نمیدانم خارج از زندان تو چه حال و روزی دارد، اما درون زندان تو برای من مانند باغ و بوستان است.
تمامت گلشن است ونور اسرارولیکن تا سر کل ناپدیدار
هوش مصنوعی: تمامی گلزار و باغ پر از نور و راز است، اما تا زمانی که سرّ کل وجود نداشته باشد، ناپیداست.
همه نور است و عین ذات دانمترا چون مصحف آیات دانم
هوش مصنوعی: تو را درک میکنم که همانند نور هستی و وجودت را مانند کتابی مملو از آیات دانستم.
جمال تست اینجا نور تابانشدم اندر جمال دوست حیران
هوش مصنوعی: زیبایی تو در اینجا میدرخشد و من به خاطر زیبایی دوست، شگفت زده و حیران شدهام.
چگونه من چنین حیران نباشمز شوقت جان ودل گریان نباشم
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم از عشقت بیخبر باشم و در دل و جانم غم نداشته باشم؟
ز سر تا پای نوری و حضوریز نزدیکی که هستی دور دوری
هوش مصنوعی: تو از سر تا پا پر از نور و حضور هستی، اما به دلیل فاصلهای که از خودت داری، خیلی دور به نظر میرسی.
تو نزدیکی و با من در میانینموده رخ در آیینه نهانی
هوش مصنوعی: تو نزدیک منی و در میان من، چهرهات در آیینه به صورت پنهانی نمایان است.
سمواتی ولیکن عکس ذاتیشده اعیان صفات اندر صفاتی
هوش مصنوعی: جهان با تمام ویژگیهایش به نوعی باید به ذات الهی برگردانده شود، به طوری که صفات و مظاهر آن در خود صفات و ویژگیهای اصلی نهفته است.
چنین فیضی و نوری که تو داریبهر لحظه که بر عالم بباری
هوش مصنوعی: نوری که تو داری و بر زندگی میافشانی، در هر لحظه که بر جهان میتابی، برکات و فیضهای زیادی را به همراه دارد.
تو جانبخشی و سر تاسر شده ذاتز نور تست اینجا جمله ذرّات
هوش مصنوعی: تو گسترهای از نور هستی و همه اجزا جهان از وجود تو روشن شدهاند.
خوشم میآید اینجادیدن توشدم حیران در این گردیدن تو
هوش مصنوعی: من از دیدن تو خیلی خوشحال میشوم و در این گردش و رفت و آمد تو، حیران و شگفت‌زده میشوم.
چنین گردان شده صوفی چرائیاز ایراپای تا سر در صفائی
هوش مصنوعی: صوفی به این حالت درآمده که به جای خداوندی آشکار، به سراغ یک پاکی درونی و حقیقتی پنهان میرود.
ز شوق حضرتی حیران و هم مستز اوّل تا بآخر گردشی هست
هوش مصنوعی: به خاطر عشق یک موجود بزرگ، انسان در حیرت و سرمستی قرار دارد و از ابتدا تا انتها، همیشه در حال چرخش و دگرگونی است.
در این گردش که هستی شوق داریز نور فیض و رحمت ذوق داری
هوش مصنوعی: در این دنیا که به سر میبری، اشتیاقی به نور و فضیلت داری و از رحمت و لطف آن‌ها لذت میبری.
در این دم ینزل اللّه است تحقیقمرا اینجا نصیبی بخش و توفیق
هوش مصنوعی: در این لحظه، لطف و رحمت خداوند نازل شده است. امیدوارم که در اینجا سهمی نصیبم شود و موفقیت و کامیابی به من عطا گردد.
در این دم ینزل اللّه است گر اوستحقیقت مغز گردان مر مرا پوست
هوش مصنوعی: در این لحظه، حضوری الهی وجود دارد. اگر او حقیقت و جوهره وجود باشد، پس من تنها ظاهر و شکل آن هستم.
در این دم ینزل اللّه است از ذاتمراکن زنده دل با جمله ذرّات
هوش مصنوعی: در این لحظه، خداوند از ذات خود به زندگی من میتابد و با تمام ذرات وجودم ارتباط برقرار می‌کند.
در این دم ینزل اللّه است یکتامرا از نور خودگردان تو یکتا
هوش مصنوعی: در این لحظه، خداوند یگانهای به من نظر می‌کند و مرا از نور خود به یکتایی می‌رساند.
در این دم ینزل اللّه است حاصلمرا گردان ز یاد دوست واصل
هوش مصنوعی: در این لحظه، حضور الهی را احساس کن و بدان که من هیچ چیزی نمیخواهم جز اینکه به یاد دوست، به حقیقت و وصال او نائل شوم.
تو آن نوری که هستی اصل اوّلچرا داری نمود خود معطّل
هوش مصنوعی: تو آن نوری هستی که اصل وجود توست، پس چرا در نشان دادن خودت مانع ایجاد میکنی؟
تو آن نوری که در عین دخانیتمامت فیض و فضل جاودانی
هوش مصنوعی: تو آن نوری هستی که حتی در میان دود و غبار، تمامی خوبیها و رحمتهای پایدار در وجودت نمایان است.
تو آن نوری که از تو گشت پیداسراسرکردهٔ مر اسم اشیاء
هوش مصنوعی: تو نوری هستی که همه چیز را روشن می‌کند و سبب شده تا نام اشیاء در سراسر جهان نمایان شود.
ترا پیوسته میبینم اباذاتسراسر عین قرآنست و آیات
هوش مصنوعی: همیشه تو را میبینم، چهرهات همچون قرآن است و آیات آن.
ترا پیوسته میبینم ابا حقتوئی جان جهان و نور مطلق
هوش مصنوعی: همیشه تو را میبینم، ای سرمنزل حق، تو جان و روح جهان و نور بینهایتی.
ترا پیوسته میبینم در آن نورتوئی در ذات کل افتاده منشور
هوش مصنوعی: در هر لحظه تو را میبینم، تو همان نوری هستی که در وجود کل وجود دارد و همچون منشوری در آن تجلی یافتهای.
تو جان بخشی همه ذرّات عالمکه ریزان کردهٔنورت دمادم
هوش مصنوعی: تو به تمام ذرات جهان زندگی میبخشی و هر لحظه نور تو در حال پخش شدن است.
تو جان بخشی و جانان دیدهٔ توبسی در عشق او گردیدهٔ تو
هوش مصنوعی: تو زندگیبخش هستی و محبوب تو در نظر بسیاری از عاشقان، به خاطر عشق تو مورد توجه قرار گرفته است.
تو جان بخشی ودیدستی رخ یارمرا از دید خود ضایع بمگذار
هوش مصنوعی: تو روح و جان من را قوت میبخشی و چهره محبوبم را از نظر دور نکن.
تو جان بخشی و جانم زنده گردانمرا چون نور خود تابنده گردان
هوش مصنوعی: تو به من زندگی میبخشی و جانم را زنده میکنی، مرا مانند نورت نورانی و درخشان کن.
تو جان بخشی و هستی آیت دوستترا دانم در اینجا مغز و هم پوست
هوش مصنوعی: تو به من زندگی میبخشی و وجودت نشانهای از دوست است، من در اینجا قلب و جسمت را میشناسم.
ز بود تو چو من نابود بودمکنون اعیان تو اینجا نمودم
هوش مصنوعی: از وجود تو من به کلی فانی شدم، حالا به وضوح خودت را در اینجا نشان میدهی.
در این شب مرمرا مقصود حاصلکن اینجا تا شوم از دوست واصل
هوش مصنوعی: در این شب، آنچه را که میخواهم به دست آور، تا بتوانم به دوستی که به دنبالش هستم، برسیم.
در این شب مرمرا آزاد گرداناز این زندان دلم را شاد گردان
هوش مصنوعی: در این شب مرا از قید و بندهایی که دارم رها کن و دلم را شاد کن.
در این شب قدر دارم از رخ توچو خاصه بدر دارم از رخ تو
هوش مصنوعی: در این شب با ارزش، من از چهره تو همانند نور خاصی که در شب بدر میتابد، نور میگیرم.
در این شب قدر دارم وارهانمرسان با یک نفس در جان جانم
هوش مصنوعی: در این شب با ارزش و خاص، احساس میکنم که با یک نفس میتوانم به عمق وجود خود نفوذ کنم و از بندها و محدودیتها رها شوم.