بخش ۴ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: این شعر درباره باغبانی است که سه خیار به نظام الملک هدیه می‌آورد. پس از آنکه نظام الملک یکی یکی خیارها را می‌خورد، دریافت که هر سه خیار تلخ بوده‌اند و از این رو از دادن آنها به دیگران خودداری می‌کند. او از ترس اینکه اگر به کسی بگوید، ممکن است به دل بخورد، تصمیم می‌گیرد که تنها خودش آنها را بخورد. در پایان، او احساس فقر و درویشی می‌کند و به پیشوایانی که پیش از این مقام و قدرت داشتند، انگار یادآوری می‌کند که آن‌ها هم روزی رحمت داشته‌اند.