بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، سایلی از دانای پاک درباره آرزوهای انسان در دنیای پس از مرگ سوال می‌کند. پاسخ می‌شنود که در آنجا باید جان در میان باشد و جمال حق به وضوح نمایان است. زندگی در دنیای مادی بی‌خبر از مشکلات و سختی‌ها می‌گذرد. اگر کسی بخواهد از زندگی بهره‌برداری کند، باید تمام وجودش را به بندگی خداوند اختصاص دهد. شناخت خود و بندگی از نشانه‌های کمال هستند و هیچ مرد محترمی بدون ادب و تواضع به مقام نخواهد رسید.
سایلی پرسید از آن دانای پاککاخرت چیست آرزو در زیر خاک
هوش مصنوعی: سوالی از دانشمند فرزانهای کرد که آرزوی تو چیست وقتی که زیر خاک هستی؟
گفت آنجا بایدم جان در میاندر میان جان جمال حق عیان
هوش مصنوعی: او گفت که باید جان خود را در جایی قرار دهم که جمال حق به وضوح نمایان است.
چشم از هر سویم آورده دروبی تشوش رویم آورده درو
هوش مصنوعی: با دقت نظر خود، نگاه خود را به همه جا میدوزم و با آرامش و بیهیجانی در آنجا قرار میگیرم.
تا قیامت همچنان خوش ماندهبی خبر از آب وآتش مانده
هوش مصنوعی: تا روز قیامت، هرگز از خوشی و شادی دور نمیشود و در حالی که از مشکلات و سختی‌ها بی‌خبر است، همچنان در آرامش باقی میماند.
گر دمی این زندگی میبایدتپای تا سر بندگی میبایدت
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در این زندگی لحظهای را تجربه کنی، باید تمام وجودت را به خدمت و بندگی اختصاص دهی.
بندگی از خود شناسی شد تمامنیست مرد بی ادب صاحب مقام
هوش مصنوعی: درک واقعی از خود و شناختن خویشتن، دلیل اصلی بندگی و تواضع است. فردی که بیادب است، حتی اگر مقام و جایگاهی داشته باشد، ارزش و اعتباری نخواهد داشت.