بخش ۳ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، یک مخنث (کسی که نوعی انحراف در جنسیت دارد) متوجه یک مار بزرگ می‌شود و از ترس همچون باد بر بام می‌پرد. او به خودش می‌گوید که این خجالت‌آور است که در برابر چنین خطری ناتوان باشد. با وجود اینکه او خود را مانند رستم (یک قهرمان اسطوره‌ای) بزرگ می‌داند، در حقیقت، قدرتی ندارد و تنها نامش را از پدرش به ارث برده است، اما در عمل هیچ کار بزرگی نمی‌تواند انجام دهد و ننگی برای پدرش به حساب می‌آید.
آن مخنث دید ماری را عظیمجست همچون باد بر بامی ز بیم
هوش مصنوعی: مردی نرمجنس مار بزرگی را دید و از ترس به طور ناگهانی مانند بادی سریع بر بام رفت.
گوییا جست آن زمان از زیر تیغگفت کاو مردی و سنگی ای دریغ
هوش مصنوعی: به نظر میرسد در آن زمان، کسی در تلاش بود که از زیر چاقو فرار کند و به نوعی در برابر چالشهای سختی که در زندگی داشته، بایستد و به مردانگی و استقامت خود افتخار کند. افسوس که او در این مسیر با دشواریهایی مواجه شده است.
نیست نامردی تو در دست توخود ندارد زور تیر از شست تو
هوش مصنوعی: توانایی تو به خودی خود نشأت نمیگیرد، بلکه قدرت تیرکمان در دستان تو است.
گرچه بسیاری نمایی رستمینیست ممکن از مخنث محکمی
هوش مصنوعی: هرچند ممکن است به نظر برسانی که قوی و پهلوانی مثل رستم هستی، اما ممکن است در واقعیت از نظر قدرت و اراده ضعف داشته باشی.
گرچه نامی بس نکو کردت پدرلیک ننگی آمدی تو ای پسر
هوش مصنوعی: اگرچه پدرت نام نیکی برای تو به جا گذاشته است، اما تو به عنوان پسرش باعث شرمندگی او شدی.