بخش ۱ - المقالة الثامنة عشر
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به گفتگو با سالکی می‌پردازد که در تلاش است تا راز وجودش را بیابد. سالک به خاک بارکش (پیر) نزد می‌آید و از رنج و اندوه خود می‌گوید. او احساس می‌کند که زندگی‌اش سرشار از درد و افسردگی است و در بین مردگان زندگی می‌کند. خاک بارکش، به او می‌گوید که اگر تحمل کند و مانند خاک با صبر باشد، به شناخت و کمال می‌رسد و در دو جهان به مانند آب پاک خواهد بود. او اشاره می‌کند که تحمل و صبر می‌تواند سالک را به نهایت کمال و نور برساند. در نهایت، خاک بارکش به سالک یادآوری می‌کند که تحمل و دردها می‌توانند به بیداری و شکفتن او منجر شوند.
سالک آمد پیش خاک بارکشگفت ای افکندهٔ تیمارکش
هوش مصنوعی: سالک به خاک که بار او را بر دوش میکشد، نزدیک شد و گفت: ای کسی که به دیگران محبت میکنی و مسئولیت آنها را بر عهده داری.
هر کجا سریست در هر دو جهانگر برون آری درون داری نهان
هوش مصنوعی: هر جا که فردی وجود دارد، در هر دو دنیای مادی و معنوی، اگر ظاهر او را مشاهده کنی، در باطن او چیزی پنهان است.
توخمیر دست قدرت بودهٔحامل اسرار فطرت بودهٔ
هوش مصنوعی: تو از مادهای هستی که دست قدرت آن را شکل داده است و حامل رازهای طبیعی و ذات خود هستی.
چون ز چار ارکان بحق رکنی تراستنقد رکنی گر ز تو جویم رواست
هوش مصنوعی: اگر بخواهم به زبان ساده بگویم، این شعر بیانگر این است که در میان چهار اصل و رکن وجودی، تنها یک رکن وجود دارد که به حقیقت نزدیک است. پس اگر از تو چیزی بخواهم، این خواسته به جا و مناسب خواهد بود.
گرچه بار و رنج داری از برونلیک بار گنج داری از درون
هوش مصنوعی: اگرچه تو از مشکلات و سختیها در دنیای بیرون رنج میبری، اما در درون خود ذخیره و گنجینهای از ارزشها و نعمتها داری.
در کنارت گنج بینم صد هزاربا میان آر آنچه داری در کنار
هوش مصنوعی: در کنار تو گنجینهای ارزشمند میبینم، پس آنچه را که داری به من نشان بده.
هر کرا گنجی بود خاصه غریبدیگران را کی گذارد بی نصیب
هوش مصنوعی: هرکس گنج و ثروتی داشته باشد، به ویژه اگر آن ثروت به دیگران تعلق داشته باشد، نمیتواند به راحتی آن را از دیگران دریغ کند.
چون تو میدانی که هستم راز جویسر گنج خویش با من باز گوی
هوش مصنوعی: چون تو میدانی که من وجود دارم، راز و نیاز خود را با من در میان بگذار.
بر دل مستم دری بگشای توسوی مقصودم رهی بنمای تو
هوش مصنوعی: بر دلم که در حال شادی است، در را به روی خودت باز کن و راهی به سمت هدفم را به من نشان بده.
زین سخن چون خاک راه آگاه شدباد در کف همچو خاک راه شد
هوش مصنوعی: از این سخن، چون باد به آگاهی و درک رسید، احساس کرد که مانند خاکِ راه هویتی پیدا کرده است.
گفت آخر من که باشم در جهانتا بود رازیم پیدا ونهان
هوش مصنوعی: در نهایت، من چه جایگاهی در این دنیا دارم، وقتی که راز و اسرار من همزمان نمایان و پنهان است؟
من ندارم هیچ جز افسردگینیست بر من وقف الا مردگی
هوش مصنوعی: من هیچ چیزی ندارم و فقط افسردگی با من است و همهچیزم تنها در انتظار مرگ است.
بر نهاد من قضا بگشاد دستپس لبادم آمد و برگاو بست
هوش مصنوعی: قدر و تقدیر بر من سلطه یافت و دست از کار خود کشید. سپس، حادثهای رخ داد و او را به دامان خود جذب کرد.
اولم از خاک ره برداشتندپس چو خاکم خاکسار انگاشتند
هوش مصنوعی: ابتدا من را از خاک برداشتند و سپس به عنوان خاکی که سر به زیر و humble است، شناخته شدم.
من زنومیدی چنین افسرده امخفته درخاکی وخاکی خورده ام
هوش مصنوعی: من در دنیای غم و اندوه زندگی میکنم، مانند کسی که در زیر خاک خوابیده و خاک را به تن خود گرفته است.
گاو را چون دشمن من میکنندجمله را درخرمن من میکنند
هوش مصنوعی: دشمنان به جای اینکه با من رو در رو شوند، از پشت به من حمله میکنند و در دل کار من خرابکاری میکنند.
بر تن خود بار دارم همچو کوهباگروهی هر زمان گیرم گروه
هوش مصنوعی: من بر دوش خود بار سنگینی را دارم، مانند کوه که همیشه گروهی از افراد را در بر میگیرد.
گرچه گشتم ذره ذره زیر پایذرهٔ گردش ندیدم هیچ جای
هوش مصنوعی: با اینکه من در جستجوی کوچکترین نشانهها و نشانههای زندگی بودهام، اما هیچ جایی از گردش و حرکت زندگی را ندیدهام.
روز و شب از درد این افسرده اممی ندانم زنده ام یا مرده ام
هوش مصنوعی: روز و شب به خاطر درد و افسردگیام به سر میبرم و نمیدانم در حقیقت زنده هستم یا حتی مردهام.
آنچه بر من رفت از ظلم و فساددر بدل خواهند از ننگم معاد
هوش مصنوعی: هر آن چیزی که از ظلم و فساد بر من گذشته است، به خاطر ننگی که دارم، به عوضش خواهند گرفت.
در مضیقی بس خطرناکم ازینخاک بر سر بر سر خاکم ازین
هوش مصنوعی: من در وضعیتی سخت و خطرناک هستم و از این زمین که بر سرم ریخته، به خاک خودم فکر میکنم.
مردگان را جمله در من مینهندمرگ را زرین نهنبن مینهند
هوش مصنوعی: مردگان را همه در وجود من قرار میدهند و مرگ را در قالبی زیبا و ارزشمند به نمایش میگذارند.
من میان مردگانم بیخبرکی مرا از زندگی باشد اثر
هوش مصنوعی: من بین مردگان زندگی میکنم و نمیدانم که آیا نشانی از زندگی در من باقی مانده است یا نه.
زندگی کی یابی از مرده دلیترک من کن چون ندارم حاصلی
هوش مصنوعی: زندگی را از دل مردهای مانند من نمیتوانی بگیری، پس بهتر است مرا ترک کنی چرا که چیزی برای از دست دادن ندارم.
سالک آمد پیش پیر پاک زادشرح حال خویش پیش پیر داد
هوش مصنوعی: سالک به پیش پیر باصفات و باخود آمده و داستان زندگی‌اش را برای او بیان کرد.
پیر گفتش هست خاک بارکشعالم حلم و جهان خلق خوش
هوش مصنوعی: پیر به او گفت: تو از خاک هستی و بار زندگی را به دوش میکشی، برای دیگران تحمل و آرامش باش.
گر تحمل میکنی چون خاک تودر دو عالم همچو آبی پاک تو
هوش مصنوعی: اگر بتوانی مثل خاک، سختیها را تحمل کنی، در دو جهان همانند آبی خالص و پاک خواهی بود.
ذرهٔ گر تو تحمل میکنیهمچو خورشیدی تجمل میکنی
هوش مصنوعی: اگر ذرهای از سختیها را تحمل کنی، مثل خورشید میدرخشی و شکوه و عظمت پیدا میکنی.
هرکه او موئی تحمل خوی کردمشک خلقش عالمی پر بوی کرد
هوش مصنوعی: هر کسی که بتواند عیبهای خود را بپذیرد و به خود درستی دهد، بر دیگران تأثیر مثبت میگذارد و فضایی دلانگیز و خوشبو ایجاد می‌کند.