بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زندگی یک نان‌پز دیوانه اشاره می‌کند که از روی ناامیدی و بی‌خبری به دنبال نانی می‌گردد. او در حین پخت نان، متوجه می‌شود که نان‌های تازه‌تری در حال آماده شدن هستند و نمی‌تواند به هیچ نانی دست یابد. این وضعیت او را آشفته و سرگردان کرده است. شخصی از او می‌پرسد که چگونه نان بدون خمیر ممکن است، و او در جواب به مضحکه می‌پردازد که همواره در تلاش است تا از تتراوش‌های فکری خود نانی به دست آورد، اما هر بار ایستادگی در برابر مشکلات روزگار را تجربه می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر نتوانیم به نیازهای اساسی خود پاسخ دهیم، همیشه سرگردان خواهیم بود.
نان پزی دیوانه و بیچاره شدوز میان نان پزان آواره شد
هوش مصنوعی: نانپزی که دیوانه و بیچاره شده، دیگر در میان نانپزان نمی‌تواند بماند و از آنها دور افتاده است.
شهر میگشتی چو پی گم کردهٔگردهٔ میخواستی بی کردهٔ
هوش مصنوعی: شهر را میگردی، مانند کسی که دنبالهٔ شمعی گم شده باشد، چون تو نیز در پی میخواهی ویرانیهای دل را جستجو میکنی.
سایلی پرسید ازو کای حیله جویگردهٔ بی کرده چون باشد بگوی
هوش مصنوعی: سوالی از او پرسید که ای فرد زیرک، میخواستم بدانم حالتی که بدون تلاش یا زحمت به دست آمده است چگونه است؟ بفرمایید.
گفت تا من پختمی یک گرده نانگردهٔ نو در رسیدی همچنان
هوش مصنوعی: همین که من شروع به پخت نان کردم، نان تازهای هم به دست تو رسید.
تا بپختی گردهٔ ای بیخبردر بر ریشم نهادندی دگر
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو در خواب و غفلت بودی، دیگران گردن من را آزردند و بر ریش من خندیدند.
چون سری پیدا نبد این گرده راسر بگردید از جنون این مرده را
هوش مصنوعی: وقتی که هیچ نشانهای از او ظاهر نشد، این گرداب از جنون او به سمت دیگر میچرخید.
بر دلم چیزی درآمد از الهگفت صد گرده مپز یک گرده خواه
هوش مصنوعی: در دل من حسی به وجود آمد که میگوید: صد بار هم تلاش نکن، فقط یک بار کافی است.
روز تا شب گردهٔ نان میبستگردهٔ آخر رسد از صد کست
هوش مصنوعی: انسان در طول روز سخت کار می‌کند و تلاش می‌کند تا به نتیجهای برسد و در نهایت، تنها یک بخش کوچک از زحماتش به ثمر مینشیند، که نشاندهندهی این است که در زندگی گاهی باید منتظر نتیجهای ناچیز از زحمات زیاد باشیم.
خوش خوشی میرو میانراه توگردهٔ بی کردهٔ میخواه تو
هوش مصنوعی: به خوشحالی در مسیر زندگیات قدم بردار و نگران اشتباهات گذشتهات نباش.
چارهٔ صد گرده میبایست کردتا مرا یک گرده میبایست خورد
هوش مصنوعی: برای رسیدن به یک لقمه نان باید زحمت و تلاش زیادی کشید.
این زمان هر روز شکر میخورمبه زنان صد چیز دیگر میخورم
هوش مصنوعی: در حال حاضر هر روز بابت کارها و اتفاقات خوب، سپاسگزارم و به غیر از آن، چیزهای زیادی دیگر هم تجربه میکنم.
گرترا نان نرسد از حق زان بودتادلت پیوسته سرگردان بود
هوش مصنوعی: اگر روزی به تو نان و روزی نرسد، این به خاطر آن است که دل تو همیشه در تیرگی و سردرگمی باقی میماند.
زانکه گر سرگشتهٔ نان خواهدشندهدش نان زانکه گریان خواهدش
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر گرسنگی سرگردان باشد، نان به او داده نمیشود، چرا که او صرفاً به دنبال ناله و گریه است.