بخش ۹ - الحكایة و التمثیل
هوش مصنوعی: در این شعر، بوسعید مهنه به جمعی از صوفیان می‌گوید که آب خوب و خوشی که منتظرش بودند، به‌خاطر تأخیر در آمدنش از نیکویی خود دست برمی‌دارد. او تأکید می‌کند که هر چیزی زمان خاص خود را دارد و نمی‌توان بی‌موقع به آن دست یافت. این شعر به اهمیت نگهداری و نظم در کارها اشاره دارد و می‌گوید که تصمیمات و کارهای درست در زمان مناسب خود باید انجام شوند.
دیر میآمد یکی از آب بازصوفیان کرده زفان در وی دراز
هوش مصنوعی: یک نفر از صوفیان، که دمدمی بود و دیر به جمع میرسید، با آب صحبت مواجه شده بود و در نتیجه کلامش طولانی شده بود.
بوسعید مهنه گفت ای مردمانآب چون آرد فلانی این زمان
هوش مصنوعی: بوسعید مهنه گفت: ای مردم، در این زمان آب چگونه به دست فلانی خواهد آمد؟
زانکه آب خوش که آن روزی ماستدرنیامد تا شدی این کار راست
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه آب خوب و خوش که روزگاری متعلق به ما بوده، نیامده است تا این کار به درستی انجام شود.
چون درآید برکشد آن آب مردچون توان بیوقت هرگز آب خورد
هوش مصنوعی: وقتی که آب مرد بیرون میآید، مانند این است که او را میکشد. چگونه میتواند در زمانی غیرمناسب آب بنوشد؟
حکم او راست و نگهدار اوست بسدر نگهداری نکوکار اوست بس
هوش مصنوعی: حکم و اراده او صحیح است و او خود حافظ و نگهدار است. بنابراین، نگهداری از نیکوکاران و خوبان نیز به عهده اوست.