بخش ۴ - الحكایة و التمثیل

هوش مصنوعی: بایزید در صبح زود از خانه بیرون می‌آید و با سگی برخورد می‌کند. او به دلیل نامحرم بودن سگ، به شدت نگران می‌شود و جامه‌اش را به هم می‌زند. سگ به او می‌گوید که اگر او را بکشد، از او نمی‌تواند جدا شود و پیشنهاد می‌کند که با هم صلح کنند. سگ توضیح می‌دهد که اگرچه ظاهرش ناپاک است، باطن او پاک است و برعکس، انسان‌ها ممکن است ظاهر پاکی داشته باشند اما باطنشان ناپاک باشد. بایزید پاسخ می‌دهد که چگونه می‌تواند با موجودی که ظاهری پلید دارد، همسفر شود و در این حین به اهمیت پاکی اشاره می‌کند. سگ دوباره توضیح می‌دهد که او تنها یک رد جهان را سپری می‌کند و انسان‌ها در اعتقادشان به او اشتباه می‌کنند. در نهایت، بایزید متوجه می‌شود که نمی‌تواند با چندین نقص، همراه شود و تصمیم می‌گیرد که از خود و دیگران فارغ شود تا به حقیقت پاکی دست یابد. این داستان به نوعی به ارتباط بین ظاهر و باطن انسان‌ها و مفهوم پاکی و نجاست اشاره دارد.