بخش ۳۷ - در مناجات شیخ بهلول و ختم کتاب
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به درگاه خداوند دعا می‌کند و از او طلب راهنمایی و رحمت می‌نماید. او به صفات بارگاه الهی اشاره می‌کند و خدا را به عنوان خالق و بی‌نهایت توصیف می‌کند. شاعر همچنین به مقام انبیا، مؤمنان، عارفان و زاهدان اشاره کرده و از خداوند می‌خواهد تا وجود او را از خودمحوری رها سازد و بر همگان رحمت نازل کند و راه دین را هدایت کند.
پادشاها ره نما این بنده رااین فقیر بی‌کس افکنده را
هوش مصنوعی: ای پادشاه، لطفاً راهی را به من نشان بده، این فقیر بی‌کس که در این سختیها افتاده است.
ای خدای انبیا و اولیاءرحمت تو مصطفی و مرتضی
هوش مصنوعی: ای پروردگاری که پیامبران و اولیا را مورد رحمت قرار دادی، رحمتت بر محمد و علی (ص و ع) نازل شود.
ای خدای انبیاء و مرسلینای خدا مؤمنین و مسلمین
هوش مصنوعی: ای خداوندِ پیامبران و فرستادگان، ای پروردگار مؤمنان و مسلمانان.
ای خدای عاقلان و کاملانای خدای عاشقان و عارفان
هوش مصنوعی: ای پروردگار خردمندان و کسانی که به کمال رسیدهاند، ای خدای عاشقان و عارفان.
ای خدای زاهدان و صوفیانای خدای غازیان و عالمان
هوش مصنوعی: ای خداوند زاهدان و دلباختگان به دنیا و نیز ای خداوند جنگاوران و دانشمندان.
ای خدای جمله پیدا ونهانذات تو بر تر ز فکر است و بیان
هوش مصنوعی: ای خدا، تویی که همه چیز را هم در ظاهر و هم در باطن میدانی، وجود تو بالاتر از تفکر و سخن است.
ای خدای وحش و حیوان و طیورزندگی دادی تمامت را ز نور
هوش مصنوعی: ای پروردگار جانوران و پرندگان، زندگی را تماماً از نور وجودت به آنان بخشیدهای.
ای خدای بی‌نهایت جز تو کیستهم توئی بی‌حد و غایت جز تو کیست
هوش مصنوعی: ای خدای بی‌نهایت، غیر از تو کسی وجود ندارد، فقط تو هستی که بیپایان و بی‌حد و مرز هستی، هیچکس جز تو نیست.
اولین و آخرینی یا کریمظاهرین و باطنینی یا عظیم
هوش مصنوعی: تو اولین و آخرین هستی، ای کریم که در عالم ظاهر و باطن با عظمت و بزرگ هستی.
محو گردان ای خدا بهلول راوارهان از خویشتن این گول را
هوش مصنوعی: خداوند، بهلول را در خود محو کن و او را از دست این خودشکنی رها کن.
رحمت للعالمینی بر همهختم گردان راه دین را بر همه
هوش مصنوعی: رحمت و لطفی که بر تمام جهانیان نازل شده است، مسیر دین را برای همگان مشخص و روشن کرده است.