بخش ۴۰ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت‌های کیهانی و آسمانی اشاره می‌کند. او هشت بهشت و هفت سپهر را به عنوان نمادهایی از زیبایی و عظمت درون شخص یا چیزی که به آن اشاره می‌شود می‌داند. همچنین، با توصیف رنگ‌های جامه خورشید و تصویر ذره غبار، احساساتی از شگفتی و شگفت‌انگیزی را منتقل می‌کند. به طور کلی، این شعر به زیبایی و جاذبه‌های معنوی اشاره دارد.
ای هشت بهشت یک نثار در تووی هفت سپهر پرده‌دار در تو
هوش مصنوعی: ای بهشتی که بهترین چیزها در تو موجود است و ای هفت آسمان که در تو پنهان است.
رخ زرد و کبود جامه خورشید منیرسرگشتهٔ ذرهٔ غبار در تو
هوش مصنوعی: چهرهای زرد و آبی در کنار لباس تابناک خورشید، در درون تو مانند دانهای از غبار سرگردان است.