بخش ۳۹ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف زیبایی و عظمت وجود محبوب می‌پردازند. شاعر از دیوانگی عقل خود در وصف محبوب حرف می‌زند و می‌گوید که جان و تن او به خاطر این عشق به هم پیوسته‌اند. همچنین، با تشبیه محبوب به شمع و خود به پروانه، به عشق و اشتیاقی که به درخشش و نور او دارد اشاره می‌کند. در کل، این اشعار نشان‌دهنده زیبایی و جذبه‌ای است که محبوب در دل عاشق ایجاد می‌کند.
در وصف تو عقل طبع دیوانه گرفتجان تن ز دو با عجز بهم خانه گرفت
هوش مصنوعی: عقل و فکر بشر در مقابل تو گیج و دیوانه شده و جان و تن به خاطر ناتوانی از تو جدا شده و در بین این دو، به زحمت خود را نگه داشتهاند.
چون شمع تجلی تو آمد به ظهورطاوس فلک مذهب پروانه گرفت
هوش مصنوعی: زمانی که نور و زیبایی تو نمایان شد، طاووس آسمان نیز به دنبال تو حرکت کرد و پروانهوار به عشق تو افتاد.