بخش ۴۷ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس دلتنگی و امید است. شاعر می‌گوید که بدون یاد معشوق، دلش همچون سایه‌ای در نور خورشید بی‌رمق است. اما با یاد او، امیدی بی‌نهایت در دلش بوجود می‌آید. همچنین اشاره می‌کند که هر بذری که در دل می‌کارد، به جز یاد معشوق، تنها حسرتی جاویدان خواهد بود.
بی یاد تو دل چو سایه در خورشید استبا یاد تو بی‌نهایت امید است
هوش مصنوعی: بدون یاد تو، دل مانند سایه‌ای در زیر آفتاب است و با یاد تو امید بیپایانی دارد.
هر تخم که در زمین دل کاشته‌ایمجز یاد تو تخم حسرت جاوید است
هوش مصنوعی: هر چیزی که در دل خود در این دنیا نشانهگذاری کردهایم، به جز یاد تو، تنها حسرتی بیپایان است.