تناجی
عطار نیشابوری

بخش ۴۸ - وله ایضاً

گیرم که به تو لطف الهی آمددر ملک تو ماه تا به ماهی آمد
در هر وطنی باغ و سرائی چکنیمی‌پنداری که باز خواهی آمد