بخش ۵۵ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مرگ و تقدیر اشاره میکند. او از این میگوید که اگرچه زندگی زیبا و سرسبز است، اما خطر مرگ همیشه در کمین است. با وجود احساس هراس از این واقعیت، باید به زیباییهای زندگی توجه کرد و از لحظهها لذت برد.
چون آفت بیقیاس داری در پیچندانکه روی هراس داری در پی
هوش مصنوعی: وقتی که تو دارای یک نیکی و زیبایی بینظیر هستی، دیگر چه نیازی به ترس و نگرانی از آنچه در پیاش هستی داری؟
ای خوشهٔ سر سبز سر مفرازچون میدانی که داس داری در پی
هوش مصنوعی: ای خوشهٔ سرسبز که در بالای درخت قرار داری، خوب میدانی که داس برای برداشت تو در انتظار است.