بخش ۶۰ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر به نقد حالتی از جامعه می‌پردازد که افراد به خواب غفلت فرو رفته‌اند و از واقعیت‌های پیرامون خود بیخبرند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تا زمانی که این غفلت ادامه دارد، هیچ‌کس نمی‌تواند اخبار واقعی را با دیگران در میان بگذارد، زیرا آنها از حقیقت آگاهی ندارند. به عبارتی دیگر، این غفلت باعث می‌شود که افراد نتوانند به درک درستی از مسائل دست یابند.
قومی که بخواب مرگ سرباز نهندتا حشر ز قال و قیل خود باز رهند
هوش مصنوعی: مردمی که با خواب مرگ خود را تسلیم میکنند، تا روز قیامت از بحثها و جدلهای بیپایان رهایی یابند.
تا کی گوئی کسی خبر باز ندادچون بیخبرند از چه خبر باز دهند
هوش مصنوعی: چقدر میگویی که کسی خبری را به تو منتقل نکرد؟ در حالی که آنها خودشان از مسألهای که باید خبر بدهند، بیخبرند.