بخش ۶۵ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر به بیان غم و اندوه انسان‌ها در دنیای خاکی اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که هرچند انسان‌ها در این دنیا دچار غم و ماتم هستند و با مرگ و خاک شدن مواجه می‌شوند، اما به نظر می‌رسد این غم هیچ‌گاه کامل از بین نمی‌رود و خاک همچنان پر نمی‌شود. در واقع، حس نارضایتی و خلأ ناشی از فقدان در این دنیا ادامه دارد.
ماتمزدگان عالم خاک هنوزمی خاک شوند در غم خاک هنوز
هوش مصنوعی: غم و درد افرادی که در اندوه از دست دادن عزیزانشان هستند، همچنان ادامه دارد. حتی در این دنیا که پر از گرفتاری و مشکلات است، آنها هنوز در غم خاک و دنیای مادی به سر میبرند.
چندانکه تهی می‌شود از پشت زمینپرمی نشود این شکم خاک هنوز
هوش مصنوعی: هر چقدر هم که زمین از مواد تشکیلدهندهاش خالی شود، این شکم خاک همچنان پر نخواهد شد.