بخش ۶۷ - و له ایضاً
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعری به موضوع فرسودگی و آسیب‌پذیری انسان‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر خاکی که در جهان آسیب دیده، در حقیقت فقط بدن انسان است که تحت تأثیر می‌چرخد. همچنین به زیبایی و اهمیت انسان اشاره می‌کند و می‌گوید که هر گرد و غباری که بر سر عزیز تو نشسته، نباید به راحتی پذیرفته شود، چون آن سر، به مانند سروی عزیز و باارزش است.
هر خاک که درجهان کسی فرسود استتن‌هاست که آسیای چرخش سوداست
هوش مصنوعی: هر خاکی که در جهان بر اثر فرسایش از بین رفته است، فقط بدنها هستند که تحت تأثیر چرخش زمان قرار گرفتهاند.
هر گرد که بر فرق عزیز تو نشستمفشان که سرو فرق عزیزی بوده است
هوش مصنوعی: هر گونه غباری که بر سر عزیز تو بیفتد، نباید آن را بیاهمیت بشماری، زیرا سر تو شایستهترین مقام را دارد.