بخش ۷ - آمدن قمری نزد بلبل و غمازی او از گل

هوش مصنوعی: در این شعر، قمری به بلبل خبر می‌دهد که محبوبش را به خاطر غیبت و دوری بسیار دوست دارد و از درد و شوق ناشی از این عشق رنج می‌برد. بلبل از قمری پند می‌گیرد که در هجران خاموش باشد و از بوی خوش گلستان خبر می‌دهد که ناشی از عشق محبوب است. هر کسی که بوی گل معشوقش را استشمام کند، به شدت عاشق می‌شود و خود را در معرض رسوایی می‌بیند. شاعر به دشواری‌های عشق و عدم درک عمیق رموز آن اشاره می‌کند و بر آن است که عشق واقعی و پرشور نیاز به تلاش و فداکاری دارد.