بخش ۲۲ - در مناجات و ختم کتاب
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست رحمت و لطف دارد و می‌خواهد که با بخشش و فضل خود، عطار (شاعر) را یاری کند تا بتواند رازهای دلش را بازگو کند. او از خداوند می‌خواهد اگر طاعتی ندارد، باز هم از کرم و رحمتش او را مورد بخشش قرار دهد. همچنین دعا می‌کند که خداوند او را در حریم وصل و نزدیکی به خود شاد و آزاد کند. در نهایت، شاعر به خداوند امید دارد و از او می‌خواهد که عفو و نعمتش را شامل حالش کند.
یا الهی رحمت آور از کرمجمله را از لطف گردان محترم
هوش مصنوعی: ای خدای مهربان، از رحمت خود بر ما ببخش و همه را به لطف و بزرگی خود محترم و عزیز گردان.
فیض بخش از فضل بر عطار خویشتا بگوید خاطرش اسرار خویش
هوش مصنوعی: از لطف و نعمت الهی به عطار خود، که او بتواند رازهای درونش را بیان کند.
گر ندارد طاعتی ای ذوالجلالاز کرم بخشش بفضل با نوال
هوش مصنوعی: اگرچه ای خداوند بزرگ، از نظر اطاعت و بندگی کمبودی باشد، اما به خاطر لطف و بخشش خود، از کرم و نیکیهای تو بهرهمند خواهیم شد.
در حریم وصل او را شاد کنجانش از بند بلا آزاد کن
هوش مصنوعی: در مکان وصال او، جانش را خوشحال کن و از مشکلات و سختیها رهایی بخش.
پادشاهی و کریمی و رئوفهم عطا بخشی و هم فرد و عطوف
هوش مصنوعی: شما دارای مقام و بزرگی هستید و با مهربانی و محبت خود، به دیگران کمک میکنید و به آنها نیکی میرسانید.
بر تو دارم جمله امید از کرمیا آلهی عفو کن یا ذوالنعم
هوش مصنوعی: به تو امید زیادی دارم به خاطر لطف و کرم تو، یا ای خدا، مرا ببخش یا ای بخشندهی بینظیر.