بخش ۳۳ - در صفت چار چیز که از چار چیز دیگر می‌‬آید - عطار

حاصل آید چار چیز از چار چیزیاد دار از این نکته از من ای عزیز

خامشی را هر که سازد پیشه‌ایدر جهان نبود ز کس اندیشه‌ای

از سخاوت مرد یابد سروریشکر، نعمت را دهد افزون‌تری

گر سلامت بایدت خاموش باشگشت ایمن هر که نیکی کرد فاش

هر که او ساکت شد و خاموش کرداز سلامت کسوتی بر دوش کرد

گر همی‌خواهی که باشی در امانرو نکویی کن تو با خلق جهان

هر که‌را عادت شود جود و کرمدر میان خلق گردد محترم

هر که کار نیک یا بد می‌کندآن همه می‌دان که با خود می‌کند

ای برادر بندهٔ معبود باشتا توانی با سخا و جود باش

باش از بخل بخیلان بر حذرتا نسوزد مرا ترا نار سقر