بخش ۷۷ - در بیان فقر و صحبت درویشان
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع فقر و غنا پرداخته و می‌خواهد به پسرش بگوید که فقر چه معنایی دارد. او بیان می‌کند که حتی اگر کسی در ظاهر فقیر به نظر برسد، می‌تواند خود را در دید دیگران شخصی ثروتمند نشان دهد. او همچنین اشاره می‌کند که کسی که در دل خود ثروت معنوی و محبت دارد، حتی اگر از نظر مالی فقیر باشد، در زندگی‌اش ارزشمند است. شاعر توصیه می‌کند که پسرش خود را در جمع درویشان و فقیران قرار دهد، تا خداوند نیز او را مورد رحمت و پرورش قرار دهد و با دوستان فقیر، به بهشت نزدیک شود.
فقر می‌دانی چه باشد ای پسربا تو گویم گر نداری زان خبر
هوش مصنوعی: میخواهم به تو بگویم که فقر چیست، اما اول باید بگویم که اگر از آن بیخبری، چطور میتوانم توضیح دهم.
گرچه باشد بی‌نوا در زیر دلقخویش را منعم نماید پیش خلق
هوش مصنوعی: هرچند که او در زیر لباس خود فقیری و بینوایی دارد، اما در برابر مردم چهرهای با وقار و محترم به خود میگیرد.
گرسنه باشد ز سیری دم زنددوستی با دشمنان خود کند
هوش مصنوعی: اگر کسی از روی سیری گرسنه باشد، به دوستانش بیاعتنا می‌شود و با دشمنانش دوست می‌شود.
گرچه باشد لاغر و خوار و ضعیفوقت طاعت کم نباشد از حریف
هوش مصنوعی: هرچند ممکن است فردی لاغر و ضعیف به نظر برسد، اما وقتی نوبت انجام عبادت و کار نیک فرا میرسد، هیچ کمکی از او ضایع نمیشود و او در آن لحظه ارزشمند و قوی خواهد بود.
چون دل پر دارد و دست تهیمی‌نماید در ترازو فربهی
هوش مصنوعی: کسی که دلش پر از احساسات و آرزوهاست، اما در واقع هیچ چیز در دست ندارد، به مانند وزنی سنگین به نظر میرسد.
ای پسر خود را به درویشان سپارتا نگه دارد ترا پروردگار
هوش مصنوعی: ای پسر، خود را به درویشان بسپار تا پروردگار تو را حفظ کند.
با فقیران هر که همدم می‌شوددر سرای خلد محرم می‌شود
هوش مصنوعی: هر کسی که با فقرای دنیا همراه و همنشین شود، در بهشت و جایگاههای خوب از او استقبال می‌شود و به او احترام میگذارند.