بخش ۱۵ - در بیان امر فرمودن حقتعالی فرشتگان را که آدم را سجود کنند که و اذقلنا للملائکة اسجدوا لادم فسجدوا الا ابلیس ابی و استکبر و کان من الکافرین و سجده کردن فرشتگان و اعراض ابلیس که من جز تو خدا را نمی‌پرستم و سجود نمیکنم و جواب حق تعالی ابلیس را که خداوندگار تو آنگاه باشم که امر مرا بشنوی و بجا کرده آری چنانکه عقل را آفریدم و امر کردم امر را بجا آورد و از آن ابا نکرد که ان الله لما خلق العقل قال له اقعد فقعد ثم قال له قم فقام ثم قال له اقبل فاقبل ثم قال له ادبر قادبر ثم قال له تکلم فتکلم ثم قال انصت فانصت ثم قال له انظر فنظر ثم قال له انصرف فانصرف ثم قال له افهم ففهم ثم قال له بعزتی و جلالی(و عظمتی) و کبریائی و استوائی علی عرشی ماخلقت خلقاً اکرم علی منک و لا احب الی منک بک اعرف و بک اعبد و بک اطاع و بک اعطی و ایاک اعتب لک الثواب و علیک العقاب.

هوش مصنوعی: در این شعر به روایت داستان ابلیس و سرکشی او از فرمان خداوند پرداخته می‌شود. زمانی که خدا به فرشتگان دستور سجده بر آدم را داد، ابلیس که خود را از آتش آفریده شده بود، از انجام این فرمان خودداری کرد و سجده کردن را برای خود عار دانست. او به خدا گفت سجده‌اش برای کسی که از خاک آفریده شده است، ناپسند است. خداوند به او یادآوری کرد که نافرمانی از دستور او، نوعی کفر و جحود است. به همین دلیل، ابلیس از رحمت الهی دور و از بهشت طرد شد. در ادامه، داستان آفرینش عقل و دستورات خدا به او نیز بیان شده است. عقل به دستورات خدا توجه کرده و به درستی عمل کرده و لذا مورد محبت و رحمت خدا قرار گرفته است. شعر بر اهمیت اطاعت از دستورات خدا و توجه به امر او تأکید دارد و به عواقب نافرمانی و کاهش مقام ابلیس اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به برکات و ثواب‌هایی که از اطاعت خداوند به دست می‌آید، اشاره می‌کند.