بخش ۱۳۵ - در بیان آنکه معانی چنانکه هست در عبارت نگنجد و بچیزی نماند که لاضد له ولا ندله. لیکن چیزی می‌باید گفتن که لایق عقل مردم باشد تا او طالب آن شود. همچنانکه پیش کودک نابالغ لب شاهد را بشکر تشبیه کنند تا کودک از شیرینی شکر آنرا قیاس کند و گوید که چنانکه شکر شیرین است، باید که آن نیز چنین باشد. وگرنی، شکر را با لب شاهد چه نسبت است بهیچ وجهی بهم نمیمانند. همچنین حق تعالی بیان جنت بحور و قصور و اشجار وانهار میکند تا جنت را بدین طریق فهم کنند و الا جنت بدینها چه میماند اینهمه فانی‌اند و آن باقی است فانی را با باقی چه نسبت باشد

هوش مصنوعی: این متن به بیان فلسفی و عرفانی درباره رابطه انسان با خدا و درک و شناخت حقایق می‌پردازد. شاعر به تشبیه دریا و قطره اشاره می‌کند که هرچند قطره‌ای از دریاست، اما هیچ‌گاه نمی‌تواند ویژگی‌های کامل دریا را دارا باشد. او به بیان این مطلب می‌پردازد که انسان‌ها برای درک معانی عمیق‌تر و شیرین‌تر زندگی، نیاز دارند به خدا و حقایق الهی نزدیک‌تر شوند. با ذکر تصویرهایی از بهشت و نعمت‌هایش، شاعر می‌خواهد نشان دهد که فهم بشر از بهشت و خداوند، محدود و کم است و نمی‌توان به تمام زیبایی‌ها و پیچیدگی‌های آن پی برد. در انتها، شاعر بر اهمیت تهی شدن از خود و محوریت قرار دادن خداوند در زندگی تأکید می‌کند تا به درجات عرشی و انسانی حقیقی نائل شوند.