بخش ۹ - احیای همدانی
هوش مصنوعی: میرزا محمد هاشم حکیمی، فردی فاضل و دانشمند است که ده سال به تحصیل علوم پرداخته و در زمینههای حکمی، ریاضی و طبیعی به مهارتهای بالایی دست یافته است. او ابتدا از اصفهان به مشهد مقدس رفته و با فضلا ارتباط برقرار نموده و پس از اتمام تحصیلات خود به موطنش برگشته و تدریس در مدرسه همدان را انجام میدهد. در نهایت، او در زمان اختلال صفویه به همراه چند نفر دیگر به شهادت میرسد. شعر پایانی نشاندهنده نومیدی و امید به لطف خداوند است.
اسم شریفش میرزا محمد هاشم. حکیمی است عظیم الشأن و فاضلی است همه دان. مدت ده سال به تحصیل علوم مشغول و در فنون حکمیات قادر و به حکمت ریاضی و طبیعی به درجهٔ کمال رسید. از اصفهان به مشهد مقدس رضوی رفته، با فضلا معاشرت کرده. پس از تکمیل علوم معقول و منقول به موطن خود مراجعت و حسب الاستحقاق تدریس مدرسهٔ همدان با وی بود. بالاخره در اوان اختلال صفویه با جمعی از متعلقین به شهادت رسید. از اوست:
هوش مصنوعی: میرزا محمد هاشم شخصیتی با دانش و حکمت بالا است. او به مدت ده سال به یادگیری علوم مختلف پرداخته و در زمینههای فلسفی و علمی به مهارت بالایی دست یافته است. پس از اینکه از اصفهان به مشهد مقدس رفت و با دیگر دانشمندان ملاقات کرد، به تحصیل خود ادامه داد و پس از آن دوباره به زادگاهش برگشت. او به عنوان معلم در مدرسه همدان مشغول به تدریس شد. متأسفانه، در زمان آشفتگیهای سیاسی دوران صفویه، او و برخی از نزدیکانش به شهادت رسیدند.
در کور دلی اگرچه بی انبازمجمله چشمم به راه لطفش بازم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه در تاریکی و ناامیدی هستم و تنها هستم، اما همچنان چشم به راه رحمت و لطف او هستم.
بر من به حقارت منگر گر مورممن ساختهٔ صنع سلیمان سازم
هوش مصنوعی: به ظاهر به من کوچک و حقیر نگاه نکن؛ چون اگرچه من مثل یک مور هستم، میتوانم به خواست و ارادهٔ سلیمان کارهای بزرگ و شگفتانگیزی انجام دهم.