بخش ۶۶ - علی شاه ابدال عراقی
هوش مصنوعی: باباعلی شاه معروف به ابدال، مردی عاقل و دیوانه بود که با مولوی جامی معاصر و ملاقات داشت. مولوی به او اعتقاد داشت و زمانی که در نماز به او اقتدا کرد، احوالش دگرگون شد. به جای خواندن فاتحه، این بیت را خواند و سپس گریخت: "من رند بی سر و پا ز غم تو غم ندارم، ز غم تو آن چنانم که غم تو هم ندارم."
اسمش باباعلی شاه ملقب به ابدال همانا از ابدال بوده. عاقلی دیوانه و کاملی فرزانه. با مولوی جامی معاصر بوده و ملاقات نموده. مولوی مذکور بنا بر اعتقاد به وی وقتی در نماز به او اقتدا کرده باباعلی شاه را حال متغیر شده به جای فاتحه این بیت خود را خوانده گریخت:
هوش مصنوعی: اسم او باباعلی شاه است که به ابدال معروف شده و از همین رو او را ابدال می‌خوانند. او فردی عاقل و در عین حال دیوانه و همچنین انسانی کامل و داناست. او هم‌عصر مولوی جامی بوده و با او ملاقات کرده است. بر اساس اعتقادی که مولوی به او داشته، زمانی که در نماز به او اقتدا کرده، حالتی در باباعلی شاه تغییر کرده و به جای خواندن فاتحه، این شعر را خوانده و سپس گریخته است:
من رند بی سر و پا ز غم تو غم ندارمز غم تو آن چنانم که غم تو هم ندارم
هوش مصنوعی: من آدمی آزاد و بی قید و بند هستم و از غم تو غمگین نیستم، به حدی که حتی غم تو هم در وجود من اثری ندارد.