بخش ۱۰۳ - وقوعی سمنانی
هوش مصنوعی: این رباعی از شاعر معاصر اکبرشاه هندی است که به موضوع عشق و وصال پرداخته است. شاعر می‌گوید که معشوق هرگز وصال جاودانه‌ای را نمی‌دهد و اجازه نمی‌دهد راهی به سوی خود پیدا کنیم. او از ما می‌خواهد که از صحبت‌های وصل بگذریم، زیرا تا زمانی که خود را فدای عشق نکنیم، نشان معشوق را نخواهیم دید.
از ارباب حال و از اصحاب کمال. معاصر و هم صحبت اکبرشاه هندی بود و شکسته را درست قلمی می‌نمود. این رباعی از او نوشته شد:
هوش مصنوعی: او از بزرگانی بود که در حال و مقام شناخته شده بودند و جزء شخصیتهای برجسته در زمان خود به شمار میرفت. همعصر و همصحبت اکبرشاه هندی بود و در بیان کلامش، توانایی خاصی داشت. این رباعی به قلم او نوشته شده است:
معشوقه وصال جاودانت ندهدره جانب خویش رایگانت ندهد
هوش مصنوعی: عشقت هرگز به تو دسترسی نخواهد داد و به تو اجازه نمی‌دهد تا به سوی خودت برگردی.
بگذر ز حدیث وصل کاین پرده نشینتا جان ندهی ز خود نشانت ندهد
هوش مصنوعی: از صحبت دربارهی وصل و ارتباط دوری کن، زیرا تا زمانی که جان خود را فدای او نکنی، او تو را نشان نخواهد داد.