بخش ۳۸ - علی کرمانی
هوش مصنوعی: علیرضا که از طایفه ذوالعلا و اهل قلعه عسکر در بردسیر کرمان است، مرید عارف بزرگی به نام رونق علی شاه بوده و فقیر او را ملاقات کرده است. او رباعیاتی سروده که به موضوع عشق و زیبایی پرداخته و در آن به ویژگی‌های محبوب واقعی اشاره کرده است. او می‌گوید که محبوبش به نیرنگ و فریب مشهور است و زیبایی او برای چشم‌های کور شناخته نمی‌شود، اما صاحب‌نظران او را در همه جا می‌شناسند. عاشق واقعی از عشق خود بدون هیچ ترسی مست است و از موانع و خطرات نمی‌هراسد.
اسمش علیرضا و از طایفهٔ ذوالعلا. موطنش قلعهٔ عسکر در بردسیر مِنْبلوکات کرمان و مرید العارف باللّه رونق علی شاه بود و فقیر او را ملاقات نمود و این رباعیات از اوست:
هوش مصنوعی: علیرضا از طایفهٔ ذوالعلا و اهل قلعهٔ عسکر در بردسیر است. او پیرو عارف بزرگی به نام رونق علی شاه بوده و یکی از فقرای آن زمان با او دیدار کرده است. این رباعیات نیز به او نسبت داده شدهاند.
یاری که به نیرنگ و فسون مشهور استوز دیدهٔ اهل حس رخش مستور است
هوش مصنوعی: دوستی که به فریب و جادو شناخته شده است و در نظر مردم عادی همواره پنهان است.
کوران نشناسند جمالش ورنهصاحب نظران را همه جا منظور است
هوش مصنوعی: کسانی که بینا نیستند، زیبایی او را درنمییابند، اما اهل نظر و بصیرت در هر جا متوجه وجود او هستند.
مست می عشق تو ز کس بیمش نیستبیهوشِ تو از میر و عسس بیمش نیست
هوش مصنوعی: شخصی که به خاطر عشق تو سرمست شده، از هیچ چیز نمیترسد و هیچ نگرانیای ندارد. او از دست افسران و حاکمان هم ترسی ندارد، زیرا در بیخبری و سرمستی به سر میبرد.
آن را که هوای لعل شیرین کس استاز شورش و غوغای مگس بیمش نیست
هوش مصنوعی: کسی که دلش به لعل شیرین محبوبش خوش است، از هیاهو و نگرانیهای اطرافش هراسی ندارد.