فصل ۲۵
هوش مصنوعی: این متن به بررسی روابط عشق و معشوق از دیدگاه عرفانی و فلسفی می‌پردازد. مولف بیان می‌کند که علم و ادراک به تنهایی نمی‌توانند به درک صحیح عشق منجر شوند و فقط از طریق تجربه عاشقانه و پیوند با معشوق حقیقی، انسان می‌تواند به وحدت و حقیقت برسد. در عالم عشق، عاشق و معشوق باید به یک یگانگی برسند تا بتوانند یکدیگر را درک کنند. عشق در اینجا به عنوان عاملی قدرتمند توصیف می‌شود که می‌تواند مرگ و حیات را در یک لحظه جابه‌جا کند. در نهایت، مولف تمایل خود را به خروج از خودپرستی و پیوستن به عشق حقیقی ابراز می‌کند.
علم تا اثبات اوّل بیش راه نبرَد، گِردِ سرادق عزّت عشق نتواند گشت و در عالم عشق در یک لمحه هزار بار مرگ، صولتِ خود پدید کند و حیات اثر خود ظاهر گرداند زیرا که معشوق مهری و لطفی دارد. شراب لطف به عاشقان در جام قهر به صادقان در جام لطف دهد تا هرچه به قهر محو شود به لطف اثبات یابد زیرا که محبی هم بدان معنی است که محبت است صفت او وحدتست، پس عاشقان وحدانی‌الذات و الصفات باید تا بدو به وحدت او راه یابد چنانکه معشوق یکی باشد عاشق هم در یگانگی یکی باید تا هنگام مواصلت چون یکی در یکی ضرب کنی یکی بود و این معنی بی‌شبهتی و شکی بود.
هوش مصنوعی: علم نمیتواند انسان را به درک عمیق عشق برساند و وجود عشق فراتر از آن است. در عشق، فرد می‌تواند بارها مرگ و زندگی را تجربه کند و درک عمیقتری از وجود پیدا کند. معشوق با محبت و لطف خود، عاشقان را به خود جلب می‌کند و این محبت به عاشقانی که صادقاند، میرسد. هر چیزی که در حالت قهر محو شده، به لطف دوباره وجود مییابد. محبت، صفتی از صفات معشوق است و عاشقان باید به یگانگی با او برسند. عاشق و معشوق باید در یگانگی یکی شوند تا به اتحاد نزدیک شوند، و این مفهوم شکی نیست.
خواهم که ز عشق تو دگر سار شوماز ذکر خودی برون برم باز شوم
هوش مصنوعی: میخواهم از عشق تو به دور شوم و از یاد خودم خارج شوم و به حالت قبلی خود برگردم.
اندر غلطم اگر دویی پندارمچون با تو یکی شوم به تو باز شوم
هوش مصنوعی: اگر در اشتباه باشم و تو را دو تا فرض کنم، وقتی با تو یکی شوم، دوباره به تو باز میگردم.