فصل ۶۲
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به بیان احساسات عمیق و دردهای ناشی از عشق و عقل می‌پردازد. او می‌گوید که حتی اگر علم و فلسفه نیز وجود داشته باشند، در عشق تنها رنج و سختی خواهد بود. عقل، که خود را آگاه و عاقل می‌داند، در مواجهه با غم عشق بی‌فایده است و در نهایت، دستاوردی از آن برنمی‌آید.
پندار علم و هندسۀ وهم و فیلسوف خیال و جاسوس طبیعت و بیداری حفظ و عقیلۀ عقل در عشق به هیچ برنیاید در وی همه درد باید و سوز و رنج باید و محنت:
هوش مصنوعی: تصور علم، هندسه خیال، فلسفه و جستجو در طبیعت، همگی در عشق به هیچ معنا نمییابند. در این عشق، تنها درد و سوز و رنج و محنت وجود دارد.
چون عقل عقیله است در راه غمتاز هندسۀ عقل چه حاصل ما را
هوش مصنوعی: وقتی عقل، که باید قوی و اندیشمند باشد، در مسیر غم و اندوه تو حرکت میکند، از تجزیه و تحلیل منطقی چه فایدهای برای ما دارد؟