فصل ۶۴
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر بیان می‌کند که عشق او به معشوق به حدی عمیق است که خود را در او گم کرده و احساس می‌کند که پیوندی بین آن‌ها ایجاد شده است. او به نوعی ادعا می‌کند که معشوق، خودش را نیز در عشق او پیدا کرده است. این عشق آن قدر قوی است که او به عمیق‌ترین حقیقت وجودی خود یعنی "اناالحق" (من حقیقت هستم) نیز اشاره می‌کند. در نهایت، عشق را به شکلی توصیف می‌کند که معشوق اوست و او نیز عاشق معشوق است.
عاشق معشوق را از او اوتر بود پندار پیوندی درو پدید آید و بجائی رسد که گوید:
هوش مصنوعی: عاشق بیشتر از خود معشوق به او وابسته است و تصور می‌کند که رابطهای میان آن دو به وجود آمده است؛ به گونهای که بعد از مدتی به جایی میرسد که میگوید:
معشوق منم اگرچه بیخویشتنم
هوش مصنوعی: معشوق من هستم، هرچند که خودم را نمیشناسم.
اَنَاالحقُ و سُبْحانی سرّ این معنی است:
هوش مصنوعی: من حقیقت هستم و پاکی من، راز این معنی است.
چندان نازست ز عشق با جان و تنمگویا که تو عاشقی و معشوق منم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که عشق و محبت بین ما بسیار زیاد است، بهگونهای که من احساس میکنم تو عاشق من هستی و من معشوق تو هستم.